OECUMENISCHE  VIERING  van  OUDE  en  NIEUWE  TESTAMENT

Van: pastoor Koos Smits
Parochieverband Hengelo

Oecumene

Het is een heel bijzondere titel, even paradoxaal als uniek. Oecumene is immers het proces en het streven om alle christelijke kerken tot eenheid te brengen. Oecumene speelt zich af in de geschiedenis van de kerk die volgt op het Nieuwe Testament. Maar hier gaat het toch om het Oude Testament. Toch is de term “oecumene” van toepassing, want het gaat om niets anders dan het ene Lichaam van Christus, het ene Lichaam van alle stammen en volkeren.

Joden

Hoezo dan Oude en Nieuwe Testament? Wel, sinds de 19e eeuw bestaat er een beweging van Joodse Christenen die zich steeds sterker bewust werden van de onvergankelijke waarde van de Joodse traditie van het Oude Testament. Van daaruit groeide langzaam de beweging der Messias-belijdende Joden, die enerzijds trouw willen blijven aan de waarden van het Jodendom, maar anderzijds Jezus van Nazareth willen erkennen als de Messias, als de Christus.

Jeruzalem

Begin 2007 was ik aanwezig op een charismatische conferentie op Helvoirt. In de grote binnenzaal kwam ik bij “goddelijk” toeval te zitten naast René Leitner, die mij enthousiast vertelde van de beweging “Op weg naar het 2e Concilie van Jeruzalem”. Voor het eerst hoorde ik van het plan een grote samenkomst te organiseren om Joden en Christenen weer bijeen te brengen, zoals zij indertijd bij het 1e Concilie van Jeruzalem (zie de Handelingen der Apostelen) uiteen gegaan waren.

Emmaus

Toen dacht ik onmiddellijk aan een zeer recent verschenen bericht in de Tubantia, krant van Twente, dat in 2007 in Borne de Messias-belijdende gemeenschap “Emmaus” was gesticht. En ik nam mij voor spoedig contact te leggen. Dat gebeurde. En deze Bornse gemeenschap sloot zich bijna per direct aan bij de beweging “Op weg naar het 2e Concilie van Jeruzalem”. Zelf kreeg ik contact met enkele personen van deze gemeenschap te Borne, zoals Christ van Amelsfort. 

Dag van het Jodendom

Eind 2007 kwam mij onder ogen, dat de bisschoppen van Nederland een dag van het Jodendom hadden ingesteld op 17 januari, aan de vooravond van de oecumenische gebedsweek van de eenheid (18 - 25 januari). Dat leek mij een prachtige en uitdagende gelegenheid om in plaats een viering met een of andere niet-katholieke kerkgemeenschap deze keer een ontmoeting te organiseren met de Messias-belijdende gemeenschap uit Borne.

Oecumensiche viering

En zo geschiedde. Na een bezoek mijnerzijds aan de maandelijkse Sjoeldienst op de 1e zaterdag van de maand in januari nodigde ik voorganger Ger Blesing uit naar de St. Lambertusbasiliek in Hengelo. Binnen twee weken was alles georganiseerd en hadden wij een viering van Woord, gebed en gezang samengesteld voor zaterdagavond 19 januari in de Hengelose basiliek, waarbij Ger Blesing en ik zelf voorganger zouden zijn. 

Gebed

De gebeden waren gericht tot Adonaj, de Heer, de Allerhoogste, door Mesjoeach onze Heer. Allereerst het specifieke Joodse 18-gebed ter verheerlijking en zegening van God, hoogste Heer van alle volken.
Vervolgens de persoonlijke gebeden en gemeenschappelijke voorbeden, uitlopend in het Onze Vader, Vader van Abraham, Isaac en Jacob, Vader van Jezus Christus en onze  Vader. Dit gebed, dat Jezus ons leerde, werd gebeden in Hebreeuws en in Nederlands. Zelden heb ik dit gebed zo universeel gevoeld, zo alle volkeren en mensen, heel de geschiedenis van mensheid en wereld omvattend.

Zang

Niets mooier dan vanuit de katholieke zangbundel twee maal te zingen van Gods stad op aarde: Jeruzalem, vaderstad van pelgrims en van negers met hun loftrompet en van joden met hun ster; Jeruzalem, een stad voor vriend en vreemde, stad van God, stad van vrede. En ook het lied op puur Joodse melodie dat gaat over het woord dat door de wereld gaat gaf het gevoel van de berg Sion. De Nederlands gezangen werden afgewisseld met Hebreeuwse liederen, gezongen door een delegatie Messias-gelovigen: “Adon Olam” (= Heer der eeuwigheid) en “Essa Ennaj” (= Ik hef mijn ogen op).

Bijbellezing

Is niet alle oecumene, zijn niet alle kerken, zijn eigenlijk niet alle godsdiensten gericht op de ontmoeting met God? Wat mooier dan de lezing uit het boek Exodus, waar Mozes God ontmoet aan de voet van de berg Horeb. Is dit niet de beslissende Godsontmoeting in het Oude Testament?Vervolgens de evangelielezing van Jezus die met 3 apostelen de berg Thabor bestijgt en in hemels lichtende gestalte spreekt met de vertegenwoordigers van het Oude Testament: Mozes en Elia.

Unieke eenheid

Na afloop was iedereen van de Katholieke parochie van Hengelo en van de Messias-belijdende gemeenschap uit Borne het erover eens: “Dit was uniek”. Inderdaad, nog nooit had ik de eenheid van het Oude en Nieuwe Testament zo intens beleefd. Nog nooit had ik het Jodendom en de Joodse traditie zo nabij beleefd. Eigenlijk was hier de opperste oecumene gevierd in God, de Schepper en de Vader van alle volkeren, dankzij Jezus van Nazareth, de Gezalfd, de Christus, De Mesjoeach.

Verder verloop

Intussen is contact gelegd met de Raad van Kerken in Hengelo en de werkgroep Interkerkelijk Viering in de St. Lambertusbasiliek, die nog enkele kerkgemeenschappen meer omvat als de Raad. Zo mogen wij de oecumene van kerken verbreden naar de “Oecumene van het Eerste en het Tweede Testament.”