Eén Heer, één geloof, één doop - Oecumenelezing van Peter De Mey

De Leuvense oecumenicus prof. dr. P. de Mey sprak in de jaarlijkse oecumenelezing van de Raad van Kerken over de betekenis van de wederzijdse dooperkenning voor de eenheid van de Kerk. In zijn lezing ging hij uitvoerig in op het rooms-katholieke engagement sinds het Tweede Vaticaans Concilie en op recente oecumenische documenten met betrekking tot de wederzijdse dooperkenning. Ervan uitgaande dat de wederzijdse dooperkenning tevens de erkenning impliceert van het ecclesiale karakter van de betrokken gemeenschappen, analyseerde De Mey in zijn betoog vanuit het perspectief van de verschillende kerkelijke tradities de reikwijdte van de wederzijdse dooperkenning. Hier treedt een verschil aan het licht tussen enerzijds de positie van de katholieke kerk die aan het herstel van de volledige kerkelijke gemeenschap een aantal essentiële theologische en kerkordelijke voorwaarden verbindt en anderzijds de kerken uit de Reformatie die als criterium hanteren dat de kerk daar te vinden is waar het Woord van God waarachtig wordt verkondigd en waar de sacramenten op geldige wijze worden bediend. Overbrugging van dit verschil is moeilijk zolang kerken op hun uitgangspunt insisteren. Dat neemt niet weg dat er over de betekenis van de doop binnen de brede oecumenische beweging een grote mate van consensus bestaat en dat er veel mogelijkheden zijn om daar concreet gestalte aan te geven. In reactie op de lezing werd naar voren gebracht dat er bij de Raad van Kerken twee kerkgenootschappen zijn (Quakers en het Leger des Heils) die geen sacrament van de doop kennen, maar een verinnerlijkte vorm van de opname in het Lichaam van Christus aanhangen. Prof. dr. Olaf de Vries verwoordde de visie van de baptisten voor wie de doop een persoonlijke beslissing is en het begin van een groeiproces. Mgr. J. van Burgsteden, bisschop-referent voor de oecumene, die het onderwerp van de wederzijdse dooperkenning opnieuw op de agenda van de Raad van Kerken heeft geplaatst, legde uit waarom hij wederzijdse dooperkenning zo belangrijk vindt. Hij raakte er sterk van doordrongen tijdens de oecumenische assemblee in Sibiu (2007). De doop geeft ons het kindschap Gods over landsgrenzen en kerkgrenzen heen. De assemblee in Sibiu deed de aanbeveling om de betekenis van de doop voor de eenheid van de Kerk opnieuw te doordenken en op die manier de oecumene te bevorderen. De Raad van Kerken in Nederland heeft daarom een commissie Doop(v)erkenningen gevormd die in de loop van 2011 hierover een rapport zal uitbrengen. Een uitvoerige impressie van de bijeenkomst is te vinden op de site www.raadvankerken.nl. De lezing van Peter De Mey vindt u hier.